Duszpasterstwo Młodzieży i Formacja w Europie Północnej
(ANS – Kraków) – W dniach 4-8 listopada w Krakowie odbyło się Spotkanie połączonych Komisji ds. Formacji i ds. Duszpasterstwa Młodzieży Regionu Europy Północnej.
Grupa 34 współbraci, pochodzących z 12 krajów, obradowała pod kierownictwem ks. Francesco Ceredy, Radcy Generalnego ds. Formacji, i ks. Fabio Attarda, Radcy ds. Duszpasterstwa Młodzieży; uczestniczyli także współpracownicy radców z obu dykasteriów z Rzymu. Obecny był także ks. Stefan Turansky, Radca Regionu Europa Północna, oraz ks. Marek Chrzan, Inspektor Prowincji Krakowskiej (PLS).
Uczestnicy mieli okazję zastanowić się nad urzeczywistnieniem w Regionie Europy Północnej trzeciego działu tematycznego KG 26, poświęconego koniecznemu przypomnieniu i określeniu zadań, jakie powinni wziąć na siebie delegaci inspektorialni ds. Formacji i ds. Duszpasterstwa Młodzieży na polu kierowania Inspektorią.
Propozycje, jakie wyłoniły się w czasie spotkania, uwzględniają silne zróżnicowanie Regionu. Zastanawiając się nad “świadectwem jako pierwsza propozycja powołania”, Region zdaje sobie sprawę z ograniczonej obecności salezjanów wśród młodzieży. Tak więc potrzeba wysiłku, aby każdy salezjanin i każda wspólnota mogli być po przyjacielsku obecni wśród młodzieży.
Wezwanie do zaangażowania apostolskiego staje się w Regionie naglącą potrzebą doprowadzenia młodych do osobistego spotkania z Chrystusem, które nie powinno stać się tylko społeczną służbą w posłannictwie salezjańskim. Delegaci ds. Formacji i ds. Duszpasterstwa Młodzieży muszą wezwać współbraci do przejścia od koncepcji pracy salezjańskiej, skoncentrowanej na działalności, do świadomości towarzyszenia człowiekowi młodemu w jego rozwoju osobistym i apostolskim. Wśród konkretnych propozycji znajdują się programy wychowania do wiary, z duchowością, która sprzyja szkole modlitwy; jednakże zaproponowane programy muszą przeciwstawiać się kulturze indywidualizmu i sprzyjać zaangażowaniu na rzecz innych.
Troska o kandydatów do życia konsekrowanego musi stawić czoła słabemu przygotowaniu ludzkiemu, chrześcijańskiemu i kulturowemu; potrzebne są różne sposoby towarzyszenia młodym w rozeznaniu powołania. Podkreśla się tę ważną formę, jaką jest aspirantat dla tych, którzy już skierowali się ku życiu salezjańskiemu; ten musi stać się czasem “wyboru życia salezjańskiego”.
Mówiąc o dwóch formach salezjańskiego powołania konsekrowanego zauważono, że salezjanin konsekrowany nie ma wyraźnej tożsamości i sylwetki, wskazano także na małą zauważalność współbraci koadiutorów w inspektoriach. Wśród propozycji delegaci wskazali na potrzebę przywrócenia centralnego miejsca konsekracji w życiu salezjanina i zaproponownia jej z odwagą i wyrazistością ludziom młodym.
Wnioski końcowe spotkania mogą stać się źródłem inspiracji dla obrad najbliższych Kapituł Inspektorialnych, których zadaniem będzie wprowadzenie w praktykę wskazań KG 26. Spotkanie obu Komisji, ds. Formacji i ds. Duszpasterstwa Młodzieży, będzie kontynuowane w ciągu roku, a ich praca będzie uzgadniana z Inspektorem i Radą Inspektorialną.