Ukraińskie spotkania

  5 lata temu     770 Views  

Wyruszyliśmy w niedzielę 15 kwietnia z Oświęcimia przez Krasków na Ukrainę, śladami naszych salezjańskich przyjaźni. Salezjanie tej Inspektorii, wraz z Byłymi Wychowankami, już od kilkunastu lat, wspólnie z Dyrekcjami i Kuratorium szkół w Iwano-Frankiwsku, (Stanisławów) i w Przemyślanach, prowadzą program „wymiany młodzieży” pomiędzy szkołami, a także w istotny sposób fizycznie i materialnie pomagają Rodzinom tam zamieszkałym. Bywało, tak że Ojciec Władyka Venedykt, obrządku greko-katolickiego we Lwowie, wówczas Ihumen w Uniowie, osobiście błogosławił naszą młodzież udającą się na spotkanie do Iwano-Frankiwska. Dlatego na Jego osobiste zaproszenie rozpoczęliśmy naszą wizytę spotkaniem z Władyką Venedyktem w Ławrze Uniowskiej, ośmiowiekowej Cerkwi w której króluje słynąca cudami Matka Boża Uniowska. To było bardzo życzliwe, wręcz przyjacielskie spotkanie. Ekscelencja, w szczególny sposób podkreślił, iż takie właśnie rozmowy, spotkania, już nigdy w podobnych okolicznościach się nie powtórzą. Owszem, będą, mówi z nadzieją Władyka, lecz będą już inne, podobne, lecz inne. Dlatego, zarówno Władyka Venedykt, jak również Ksiądz Inspektor Dariusz Bartocha, zdecydowanie zgodnie twierdzą. Każdą chwilę życia, każde spotkanie, koniecznie należy szanować, i wykorzystywać twórczo.

Przyjęli nas między innymi: ks. Andrzej sdb i ks. Michał sdb – Dyrektor Domu Dziecka W rozmowie poruszono szereg problemów z którymi borykają się Salezjanie we Lwowie. Zapewniliśmy siebie o pomocy i współpracy. Prezes BWS-ów, na pamiątkę tego uroczystego spotkania, wręczył nasz pierwszy Statut. Właśnie ten Statut, z trudem zatwierdzony przez Sąd Wojewódzki w Krakowie, otworzył BWS-om w Polsce drogę do zakładania stowarzyszeń. Statut ten wszyscy zgodnie podpisaliśmy, nadając mu pamiątkową „tej chwili” moc dokumentu.
Następny dzień rozpoczęliśmy od spotkania w Kuratorium Oświaty w Iwano-Frankiwsku. Przyjęła nas bardzo serdecznie Pani Naczelnik Natalia Mykuła. Wszelkie wspólne akcje i działania wokół naszej ukraińsko-polskiej młodzieży jak zawsze przyjęte zostały z radosną aprobatą oraz deklaracją pomocy i współpracy. Pani Naczelnik – Natalia stwierdziła, iż z tej współpracy rodzi się wiele dobra i przyjaźni. Na spotkaniu w Kuratorium wraz z nami obecny był Pan Igor Melniczuk, Dyrektor szkoły nr 24 w Iwano-Frankiwsku. Ta szkoła prowadzi od kilku lat wymianę z Zespołem szkół Salezjańskich w Oświęcimiu.
Po spotkaniu w Kuratorium udaliśmy się do Szkoły nr 3. Gościła nas Pani Dyrektor Swietłana Dołgowa, wraz z Panią Katarzyną Neczyporenko. Szkoła ta prowadzi zajęcia w języku polskim, rosyjskim i ukraińskim. Rozmawialiśmy z dziećmi uczącymi się w tych klasach. Wesołe, rozśpiewane dzieciaki opowiadały o sobie, Rodzicach po polsku. Bardzo miłe spotkanie. Szczególnie bliska jest nam ta szkoła i Przyjaciele którzy tam pracują. Dziękujemy.
W ostatnim dniu naszej wyprawy zawitaliśmy w Powszechnej Szkole Zawodowej w Przemyślanach. Pan Dyrektor Igor Niczypor, wraz z Kadrą nauczycielską, zaprezentował nam szkołę. Sporo pomieszczeń jest wspaniale wyremontowanych. Rokrocznie przybywa wyremontowanych obiektów i sal wykładowych. Szkoła utrzymuje szacunek do rodzimej tradycji. Jak twierdzi pan Dyrektor, z trudem, we własnym zakresie remonty wykonują uczniowie w ramach własnych zawodowych praktyk. Szkoła przygotowuje fachowców w zawodach: stolarz; spawacz; murarz; fryzjer, rolnik i pszczelarz.
Po zwiedzaniu szkoły i rozmowach, które wyznaczyły ramy przyszłej współpracy z Zespołem Szkół Salezjańskich w Zabrzu, pojechaliśmy wszyscy razem na piknik. Tam w głębokich lasach pokazano nam „typową manufakturę” ręczne wykonywanie naczyń z gliny. Ta umiejętność to unikalny zawód. Byliśmy światkami wypalania przedmiotów w piecu w ziemiance, opalanym szczapami drewnianymi.
Piknik udany. Rozmowy, śpiewy i w „leśny sposób” przygotowane, smaczne posiłki. Nakarmiono i napojono nas bardzo, do syta, i ze słowem „szczastliwo” wyprawiono w kierunku polskiej granicy. Wróciliśmy zmęczeni, lecz szczęśliwi, z poczuciem dobrze wypełnionego czasu i obowiązku.
Przez te kilka dni, wieczorami spotykaliśmy się na wieczornych posiłkach ze współbraćmi salezjanami w ich placówkach. Księdza Inspektora interesowała, w szczególny sposób, sytuacja i działalność tych placówek (Przemyślany i Bóbrka), w kontekście planowanych zmian strukturalnych w Inspektorii Krakowskiej i terenu Ukrainy.
Wyprawa okazała się udana i w konsekwencji bardzo owocna. Wzmocniliśmy się wzajemnie tak my Salezjanie, jak również Przyjaciele z Ukrainy z którymi współpracujemy. Na wszelkich spotkaniach występowaliśmy razem jako jedna delegacja Rodziny Salezjańskiej z Polski. Salezjanie i my, Wychowankowie Księdza Bosko, a co bardzo ważne, wzmocnił się sens współpracy pomiędzy nami tak, aby młodzież w jak najszerszym stopniu uczestniczyła w tej pracy, aby właśnie młodzież budowała swą dorosłość wspólnie z Salezjanami, z Księdzem Bosko.
Salezjanie uczestniczący w wizycie na Ukrainie, z radością uczniów Księdza Bosko, podbijali serca ludzi z którymi mieliśmy kontakt.
Mógłbym jeszcze wiele pisać o tej Wyprawie. Mówiąc jednak w skrócie – „Zasialiśmy tam wiele dobrego salezjańskiego ziarna Ks. Bosko.”
Wiesław Sojka, Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia BWS Inspektorii Krakowskiej

W wyprawie udział wzięli:
Ksiądz Inspektor Dariusz Bartocha
Ksiądz Dyrektor Zenon Latawiec – Zespół szkół Salezjańskich w Oświęcimiu
Ksiądz Dyrektor Tadeusz Goryczka – Zespół Szkół Salezjańskich w Zabrzu
Ksiądz Krzysztof Pilarz – Zespół Szkół Salezjańskich w Zabrzu
Tomasz Sojka – BWS, Rybnik
Wiesław Sojka – Prezes BWS, Rybnik