Nowi dyrektorzy na wykładach

  2 tygodnie temu     526 Views  

W zgromadzeniu salezjańskim obejmujący urząd nowi dyrektorowie wspólnot i dzieł przechodzą specjalne szkolenie, które uwrażliwia ich na liczne aspekty sprawowania „posługi władzy”. Bo faktycznie jest to służba na rzecz organizowania, animowania, funkcjonowania życia wspólnoty i decydowania o kierunkach jej działań i rozwoju. Wymaga to wielkiego zaangażowania i przeróżnych kompetencji, nie wspominając o cechach osobowościowych. Dlatego bycie dobrym przełożonym domu zakonnego czy odpowiedzialnym za dzieło – to prawdziwa sztuka.

Kiedy zaledwie 26-letni ks. Michał Rua został przez Księdza Bosko ustanowiony dyrektorem wspólnoty – i jako przełożony nie miał jeszcze żadnego doświadczenia – to listownie prosił go o porady z zakresu odnoszenia się do podległych mu i stwarzających problemy współbraci. Św. Jan Bosko odpisał mu list o znamiennym tytule: „Poufne wskazania dla dyrektorów”. Zatem tego typu wskazówki niemal od samego początku stanowią element salezjańskiej tradycji. W 1949 r. – w czasach ks. generała Pawła Albery, drugiego następcy Księdza Bosko – powstał pierwszy podręcznik dla dyrektorów. Kolejny został opracowany i wydany w 1986 r., kiedy przełożonym generalnym był ks. Egidio Vigano, siódmy następca założyciela zgromadzenia. Obecnie trwają prace nad nową edycją podręcznika – uwzględniającego aktualny kontekst kulturowy.

Zgodnie ze wspomnianą tradycją – w ubiegłym tygodniu kurs dla nowych dyrektorów wspólnot salezjańskich odbył się na Łosiówce. Do Krakowa na to formacyjne spotkanie przyjechało 22. dyrektorów z całej Polski. W ciągu pięciu dni (20-24 listopada) uczestnicy mieli możliwość wspólnej modlitwy i celebracji Eucharystii, dzielenia się różnymi doświadczeniami oraz wysłuchania wykładów doświadczonych przełożonych. Głównym koordynatorem spotkania był ks. Zenon Klawikowski z pilskiej inspektorii.

Wśród prelegentów byli m.in. wszyscy inspektorzy, którzy oprócz wygłaszania wykładów w poszczególne dni kursu, dzielili się też Słowem Bożym w czasie mszy świętych. Gospodarz, czyli ks. insp. Adam Parszywka w poniedziałek podjął problem kontekstu społeczno-kulturowo-religijnego posługi dyrektora we wspólnocie. We wtorek, ks. Jarosław Pizoń, przełożony Inspektorii Wrocławskiej analizował współdziałanie salezjanów i świeckich na polu wychowania i duszpasterstwa młodzieży oraz omówił różne sposoby animacji Rodziny Salezjańskiej przez odpowiedzialnych za poszczególne dzieła. W środę warszawski inspektor, czyli ks. Andrzej Wujek rozpatrywał rolę dyrektora jako animatora braterskiej wspólnoty w dialogu z Bogiem i omawiał sprawozdania będące narzędziem duchowego i pastoralnego towarzyszenia współbraciom. Pilski prowincjał, ks. Roman Jachimowicz miał swoje wystąpienie w piątek, czyli na sam koniec zjazdu. I podzielił się zaktualizowaną wizją szkoły salezjańskiej dostosowaną do bieżącego kontekstu społeczno-kulturowego.

Oprócz prowincjałów swoje wykłady mieli również dyrektor oświęcimskiego Zakładu – ks. Dariusz Bartocha (który przeprowadził też warsztaty duszpasterskie z zakresu opracowywania i realizacji lokalnego Salezjańskiego Programu Wychowawczo-Duszpasterskiego), ks. Zenon Klawikowski, ks. dr Dariusz Buksik z UKSW, ekonom wrocławskiej inspektorii – ks. Leszek Król oraz ks. Adam Popławski, wikariusz pilskiego inspektora. Ks. Klawikowski podkreślił: – Najważniejszą sprawą przyświecającą organizacji tego typu spotkań formacyjnych jest przeanalizowanie funkcji przełożonego we wspólnocie salezjańskiej w obecnym kontekście życia Kościoła i świata. A kryterium oceny pracy dyrektora określają dwa wymiary: nauczanie Kościoła i wierność salezjańskiemu charyzmatowi.

Według Konstytucji i regulaminów Towarzystwa św. Franciszka Salezego posługa dyrektora obejmuje przede wszystkim odpowiedzialność za życie wspólnoty (w różnych aspektach: duchowym, moralnym, itd.), konsekrację zakonną i realizację misji. Należy zatem oczekiwać, że po pięciu dniach intensywnej formacji nowi dyrektorzy wykorzystają nabytą wiedzę do budowania swoich wspólnot i dzieł w taki sposób, by salezjański charyzmat w polskich realiach jeszcze bardziej niż dotychczas przyciągał młodzież.

tekst: ks. Krzysztof Cepil SDB

foto 1-3: ks. Krzysztof Cepil SDB; foto 4-5: ks. Zenon Klawikowski SDB

1

2

3

4

5