Tajemnice Wielkiej Nocy (4/4)

  3 miesiące temu     298 Views  

W ciągu całego roku liturgicznego #Triduum Paschalne jest najważniejszym momentem. A kulminacją tych trzech świętych dni jest Wigilia Paschalna, która powinna być sprawowana po zmroku sobotniego wieczoru, czyli już w noc poprzedzającą pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca (między 22 marca a 25 kwietnia). Dlaczego akurat ta noc jest wyjątkowa?

Wyjaśnia to śpiewane podczas Liturgii Wigilii Paschalnej Orędzie Wielkanocne: właśnie tej nocy Bóg wywiódł Izrael z niewoli egipskiej, przeprowadzając go po dnie Morza Czerwonego; tej samej nocy zabijano baranki paschalne, których krew skropiona na odrzwiach domów ochroniła rodziny żydowskie przed śmiercią pierworodnych. I dokładnie tej samej nocy „Chrystus skruszywszy więzy śmierci, jako zwycięzca wyszedł z otchłani”. Zmartwychwstanie Bożego Syna jako wydarzenie bez precedensu w historii ludzkości jest wystarczającym powodem, żeby tę noc nazywać Wielką Nocą, lub Wielkanocą.

Jezus dokonał swej Paschy dokładnie w czasie celebracji Paschy Izraela. Nieprzypadkowo: dzięki temu możemy się przekonać, że wyzwolenie narodu żydowskiego z niewoli egipskiej było jedynie zapowiedzią wyzwolenia ludzkości z niewoli grzechu. Krew baranka, którą kropiono domy – była jedynie zapowiedzią Krwi prawdziwego Baranka ofiarnego obmywającej nas z grzechów. Mamy udział w tej tajemnicy przez chrzest, czyli wskutek przejścia przez wodę – analogicznie do Izraelitów, którzy idąc do wolności przeszli przez wody Morza Czerwonego.

To właśnie przejście (lub pascha z jęz. hebrajskiego) jest słowem-kluczem do zrozumienia tajemnic dzisiejszej liturgii. Pascha wyraża pewien dynamizm, ruch od-do. Jezus ofiarowując swe życie za grzechy świata w czasie Mszy Wieczerzy Pańskiej i oddając to życie na krzyżu – przeszedł z życia do śmierci. Biorąc na siebie grzechy świata, unicestwił je aktem swojej dobrowolnej Ofiary, czym dokonał naszego Odkupienia. Następnie zstąpił do piekieł i wyzwolił tych, którzy na to Odkupienie czekali od początków ludzkości. Wreszcie wrócił na ziemię, do świata żywych, jako „Zwycięzca śmierci, piekła i szatana”. Śmierć miała być porażką Jezusa, a dzięki zmartwychwstaniu On triumfuje. Ten triumf wyraża procesja rezurekcyjna – może ona być zaraz po Wigilii Paschalnej lub w niedzielę rano.

Dynamikę Paschy Jezusa można w skrócie opisać jako przejście z życia do śmierci i ze śmierci do nowego (wiecznego) życia. Jak już wspomniałem, zostaliśmy włączeni w tę tajemnicę przez chrzest. Akt zanurzenia w wodzie i wynurzenia z niej odzwierciedla ruch przejścia z życia do śmierci i ze śmierci do nowego (wiecznego) życia. Chrzest to nasza Pascha: w nim zostaliśmy zanurzeni w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. W chrzcie zostaliśmy obmyci Jego Krwią – zostaliśmy wyzwoleni z niewoli grzechu i Szatana. Dlatego też istotną częścią Wigilii Paschalnej jest liturgia chrzcielna, podczas której katechumeni przyjmują chrzest, a jeśli takich nie ma – to wszyscy odnawiają przyrzeczenia chrzcielne.

A teraz czas na rozwiązanie zagadki, która może nurtować niektórych Czytelników. Jak to jest możliwe, że Święte #Triduum Paschalne oznaczające trzy dni – jest opisane w czterech odcinkach? I w każdym odcinku opisane są wydarzenia z poszczególnych dni Paschy Jezusa? Żeby to zrozumieć, trzeba przyjąć rozumienie dnia zgodne z tradycją Żydów i tradycją Kościoła – zgodnie z którą nowy dzień zaczyna się po zachodzie słońca, czyli wieczorem. Skoro #Triduum Paschalne rozpoczęło się uroczystą liturgią Mszy Wieczerzy Pańskiej, czyli w Wielki Czwartek wieczorem – to znaczy, że pierwszy dzień #Triduum skończył się w piątek o zachodzie słońca. A drugi kończy się w sobotę o zachodzie słońca. Czyli całe #Triduum kończy się w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego (czyli w Niedzielę Wielkanocną) – o zachodzie słońca. W Kościele przyjmuje się, że zakończeniem tego okresu liturgicznego są II Nieszpory (tzw. chrzcielne) Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego.

Na czas świętowania Wielkiej Nocy życzę wszystkim Czytelnikom radości ze zmartwychwstania Chrystusa! Jego zwycięstwo daje nam nadzieję na życie wieczne! Alleluja!

ks. Krzysztof Cepil SDB

zdjęcia ze strony parafii św. Krzyża w Kielcach (2012 r.)