Dialogi na stulecie

  2 tygodnie temu     733 Views  

W 1918 r. Polska odzyskała niepodległość po 123. latach niewoli. W tym samym roku salezjanie rozpoczęli swoją działalność przy ul. Tynieckiej w Krakowie. Historia niepodległości Ojczyzny zbiegła się zatem z założeniem przez duchowych synów św. Jana Bosko małej ojczyzny w grodzie Kraka. Aby godnie uczcić ten podwójny jubileusz: Inspektoria Krakowska, Salezjańskie Centrum Edukacyjne oraz Wyższe Seminarium Duchowne wspólnie zorganizowały w Krakowie na Łosiówce sympozjum z cyklu: „Dialogi o wychowaniu” i towarzyszącą mu wystawę: „100 lat dzieła salezjańskiego na Łosiówce w Krakowie”.

Okolicznościowy, szósty już dialog nosił tytuł: „Zmaganie o młodego człowieka i kto sędziuje ten mecz?” Oficjalne uroczystości jubileuszowe i sympozjum zostały otwarte przez ks. insp. Adama Parszywkę o godz. 9. Następnie organizator wydarzenia, ks. Sylwester Jędrzejewski po ogłoszeniach natury organizacyjnej oddał głos pierwszym prelegentom – historykom, którzy rozpoczęli blok przemówień pt. „Salezjanie krakowscy w latach 1918-2018”. Salezjańskie dzieło na Łosiówce w służbie Kościoła i Ojczyzny przedstawił ks. Waldemar Żurek. A ks. Kazimierz Szczerba opowiedział o znaczących postaciach tego dzieła.

O misji salezjanów na Łosiówce na przykładzie zaangażowania w muzykę i teatr opowiedzieli kolejni specjaliści, czyli ks. Dariusz Skowron, student Akademii Muzycznej w Krakowie oraz Marcin Kobierski, aktor krakowskiego teatru „Bagatela” oraz wieloletni reżyser Misterium Męki Pańskiej wystawianej w deskach Sceny Salezjańskiej. Wystąpienie na temat teatru miało stosowny do treści charakter, bo p. Marcin postanowił udramatyzować swoje wystąpienie i z pomocą kleryków Krzysztofa Jaskólskiego i Michała Słojewskiego przedstawił historię teatru na Łosiówce w kilku aktach. Następnie salezjanie z Łosiówki, a konkretnie klerycy przeszli od słów do czynów i jako chór „Canticum” pod przewodnictwem p. Andrzeja Korzeniowskiego umilili czas licznie zabranemu audytorium kilkoma pobożnymi (i nie tylko) pieśniami.

W ramach bloku „Charyzmat salezjański w kotle historii” ks. Dariusz Bartocha, dyrektor Zakładu w Oświęcimiu m.in. na podstawie zapisków kl. Henryka Czaplickiego opisał fragmenty dziejów Łosiówki pod kątem pracy salezjanów z młodzieżą. Mówił o tym, że realizacja charyzmatu salezjańskiego była weryfikowana wskutek prześladowań ze strony totalitarnych władz: zarówno niemieckich w czasie II wojny światowej, jak i komunistycznych po wojnie. Natomiast współczesne wyzwania stojące przed salezjanami jako wychowawcami na wzór Księdza Bosko przedstawił ks. Piotr Lorek, wikariusz wrocławskiego inspektora. W ostatnim wystąpieniu przed obiadem Katarzyna Król z Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego zarysowała genezę Ruchu Medialnego Art. 43 i omówiła najnowsze sukcesy ludzi zaangażowanych w działalność medialną naszej inspektorii, czyli ks. Romana Sikonia i Michała Króla uhonorowanych niedawno przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich.

Później odbył się panel pt. „Podialogujmy…”, do którego słowo wstępne wygłosił ks. Tadeusz Rozmus, radca generalny Regionu Europa Środkowo-Północna. Dyskusja inspirowana była pytaniem pochodzącym z Dokumentu Przygotowawczego przed Synodem Biskupów nt. młodzieży: „jak można pomóc młodym ludziom patrzeć w przyszłość z ufnością i nadzieją?” Oprócz ks. radcy w tej cennej wymianie poglądów wzięli udział także ks. insp. Adam Parszywka, Anna Batko, przedstawicielka Rady Rodziców przy Zespole Szkół Salezjańskich w Krakowie i Marek Pałczyński, niegdyś animator kieleckiego oratorium, obecnie nauczyciel. Do udziału w dyskusji zaproszono też publiczność, po czym przyszedł czas podsumowania. Na końcu w imieniu organizatorów sympozjum wszystkim uczestnikom podziękował gospodarz domu, czyli ks. Dariusz Kozłowski, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Salezjańskiego.

ks. Krzysztof Cepil SDB

foto: kl. Adrian Sroka SDB