Inspektor (Prowincjał)

Ks. Adam Parszywka – inspektor Adam_Parszywka01mKs. Adam Parszywka – Inspektor

Kreatywny, pomysłowy, przedsiębiorczy, zaradny, medialny, przyjezdny, pracowity.

I wszystko jasne. To musi być Parszywka. Ksiądz Adam Parszywka.

Była niedziela i samo południe 5 lipca 1970 r. W Myślenicach przyszedł na świat jako piąte dziecko Anieli i Jana. Dzieciństwo przeżywa w pięknej i malowniczo położonej Trzebunii, gdzie z rodzinnego domu rozciąga się wspaniały widok na masyw górski. Ten czas wspomina jako „sielankowy”, choć naznaczony ciężką pracą i obowiązkami, szczególnie po śmierci ojca, który umiera gdy ma lat 11. Już wtedy nie boi się twórczej pracy i działań gospodarczych. Wspólnota rodzinna z którą stara się mieć bliski kontakt daje mu oparcie. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej podejmuje edukację w Szkole Zawodowej w Mszanie Dolnej a po dwóch latach w Technikum Leśnym w Brynku. Pragnie zostać leśnikiem. Motywacją takiego zawodu jest kontakt z naturą i możliwość rozmyślania. W tym zawodzie najbardziej fascynuje Go odpowiedzialność nie naznaczona ramami godzin pracy. Również na łonie natury najbardziej odkrywa Pana Boga. Szukając swojego pomysłu na dalsze życie po maturze odczuwa rodzące się powołanie misyjne. Nie pragnie jednak być kapłanem ale świeckim misjonarzem. Razem z kolegą składa u Salezjanów w Warszawie taką deklarację wyjazdu na misje na 5 lat. Spotyka się jednak z odmową i jednocześnie zachętą: Jeśli chcecie jechać na misje to wstąpcie do Zgromadzenia Salezjańskiego. Pod wpływem pochodzącego z tej samej Trzebunii ks. Stanisława Oskwarka daje się namówić na rajd rowerowy dookoła Polski, organizowany przez Salezjanów. Rower na którym pojechał kupił sobie pracując cały miesiąc na budowie. Oprócz niego skompletował również plecach i nowe ciuchy oraz zafundował kolegom wyjazd nad morze. To właśnie na tych rajdach odkrywa, że Bóg powołuje go do posługi w Zgromadzeniu. Imponuje mu w Nim spontaniczność, radość i brawura z jaką posługują Salezjanie.

I tak w 1992 roku wstępuje do Nowicjatu w Kopcu, aby następnie kontynuować rozwój intelektualny w Krakowie. Wie jednak gdzie pragnie to powołanie realizować. Dlatego Brazylia, do której wyjeżdża już jako kleryk staje się spełnieniem pragnień. Będzie w niej w latach 1995 do 1999. Najpierw w Manaos a następnie Beleni. Tam zaczęte studia teologiczne kontynuuje następnie w Krakowie, aby ukończyć je napisaniem pracy magisterskiej. Będzie w niej analizował inkulturację na przykładzie Indian. Również po powrocie do kraju zarażony brazylijskim karnawałem, uczy młodzież tańców brazylijskich, które oprócz tzw „belgijskiego”, opanowały spotkania młodzieżowe. Święcenia kapłańskie przyjmuje w Krakowie w 2001 r., z rąk ówczesnego krakowskiego biskupa Kazimierza Nycza. Po święceniach przeżywa jednoroczny epizod pracy szkolnej w Świętochłowicach. Przełożeni dostrzegając potrzebę rozwoju animacji misyjnej powierzają mu ten sektor. Od 2003 r jest odpowiedzialny za Salezjański Wolontariat Misyjny „Młodzi Światu”. To w tej przestrzeni da się poznać jako odważny i twórczy organizator projektów realizowanych w kraju i na misjach. Kocha wymyślać różne nowe rzeczy. Dzięki takiej twórczej inicjatywie powstał w 2009 r Park Edukacji Rozwojowej oraz wiele projektów misyjnych realizowanych tam, gdzie nie ma możliwości aby to uczynić bez pomocy innych. Największym jednak dobrem dla niego jest człowiek, „żywy głosiciel Chrystusa”, jak sam mówi. Wysłał na misje 364 osoby a jego telefon ciągle jest zajęty. Od 2014 r, pracuje w komitecie Światowych Dni Młodzieży. Jest odpowiedzialny za komunikację medialną i biuro prasowe. Pomimo licznych obowiązków udało mu się napisać licencjat i jest w trakcie pisania doktoratu.
Prawdziwym jego hobby jest motocykl. Z tej pasji zrodziła się akcja „Iskra Miłosierdzia”. 140 motorów pod koniec czerwca 2016 r jedzie w pielgrzymce do Rzymu, aby spotkać się z papieżem Franciszkiem. Z wrażliwości serca pisze poezję, choć ciągle nie ma na nią czasu. Żyjąc bardzo skromnie, jednocześnie odznacza się estetyką ubioru i nowoczesnym stylem bycia. Z tego powodu jest częstym gościem mediów. Mówi po portugalsku i włosku.
Prawdziwy jego marzeniem jest aby „charyzmat księdza Bosko był prawdziwą awangardą w Kościele”.

Opracował ks. Andrzej Gołębiowski sdb

POPRZEDNI INSPEKTORZY Ks. Dariusz Bartocha – 27.10.2010 – 07.01.2017

Urodził się 6 marca 1965 roku w Kielcach. Po raz pierwszy spotkał Salezjanów, kiedy był uczniem Technikum Mechanicznego, w którym katechetą był ks. Józef Marszałek. Nikt wtedy jeszcze nie wiedział, że po korytarzach sławnego „mechanika” chodzą przyszli salezjanie:
Krawczyk, Mączka, Porzucek, Wróblewski i Łach.

Za inspiracją swojego katechety pierwszy raz trafia do Oratorium w listopadzie 1979 roku. Pozostaje tam jednak na krótko. Na dłuższy pobyty trzeba będzie czekać do jesieni 1981 roku. Poskutkuje to zaangażowaniem na długie lata i pozycją głównego dekuriona, co można przetłumaczyć – „główny animator” lub prawa ręka szefa. Ten bliski kontakt z Salezjanami i poznawanie duchowości ks. Bosko, wzbudza w nim poszukiwanie swojego powołania. Nie odnajduje go natychmiast. Po maturze, upatruje realizacji powołania w pracy z młodzieżą jako przyszły nauczyciel wychowanie fizycznego, dlatego składa dokumenty na AWF. W niewyjaśniony do dziś sposób, dokumenty nie docierają na uczelnie, czas egzaminów mija i jesienią podejmuje pracę w Zakładach Polmo SHL FSS w Kielcach na stanowisku kontrolera jakości.

Ta „przygoda” trwa od października 1984 do maja 1985 roku. Po rozpoznaniu swojego powołania podejmuje decyzję o wstąpieniu do nowicjatu, co ma miejsce w 1985 roku, a po jego zakończeniu podejmuje studia filozoficzno – pedagogiczne w Krakowie. Przerywa je – zgodnie z praktyką Zgromadzenia – na dwuletnią asystencję (praktykę pedagogiczna) w Kopcu i Lublinie. Czas studiów seminaryjnych jest nie tylko momentem zdobywania wiedzy filozoficzno teologicznej, w tym czasie podejmuje szereg inicjatyw dla młodzieży np. organizuje wakacyjne i weekendowe akcje, jest pomysłodawcą Savionaliów, które od 1991 roku trwają do dnia dzisiejszego, współorganizuje świetlicę sportowa itd. Obok seminaryjnych studiów podejmuje kształcenie na obecnym Uniwersytecie Pedagogicznym, gdzie studiuje pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą. Czas studiów teologicznych finalizuje obroną pracy magisterskiej, napisanej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim u ks. prof. Ryszarda Rubinkiewicza na temat „Łagodność w świetle tekstów Nowego Testamentu”.

Święcenia kapłańskie przyjmuje 11 czerwca 1994 roku z rąk bpa Albina Małysiaka. Pierwszą placówką w której rozpoczyna posługą salezjanina i kapłana są Kielce. To nie tylko miasto rodzinne ale również miejsce szczególne. Powraca do Oratorium, rejestruje go jako stowarzyszenie „Oratorium Świętokrzyskie” i zostaje jego dyrektorem. Pełni tę funkcję od 1994 do 1998 roku. Następnie przenosi się do Krakowa, by od 1998 do 2007 związać się z Salezjańskim Centrum Wychowania i Duszpasterstwa Młodzieży WDM. Pełnił w nim funkcję dyrektora oraz delegata inspektorialnego i przez 12 lat delegata krajowego do spraw duszpasterstwa młodzieży. To w tym czasie zaangażowany jest w szereg inicjatyw z wiązanych między innymi z Salosem (pełni w nim różne funkcje od samego początku czyli od 1992 r.), organizuje koncerty muzyczne, współtworzy Salezjański Ruch Troski o Młodzież SALTROM, Światowe Igrzyska Młodzieży Salezjańskiej, organizuje kolejne Forum Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego. Przewodniczy komitetowi organizującemu Kongres Młodych Osób Konsekrowanych, który odbył się na Jasnej Górze w 2001 roku, a na zlecenie Episkopatu Polski wraz z innymi salezjanami, organizuje w Częstochowie w 2000 roku Jubileusz Młodych. Od 2007 roku podjął funkcje wikariusza inspektora i rzecznika prasowego, a od 2010 roku jest przełożonym naszej inspektorii. W wolnych chwilach interesuje się sprawami społeczno politycznymi, pracuje nad rozwojem naukowym w dziedzinie pedagogiki, słucha radiowej Trójki i ma żywy kontakt z młodzieżą. Na portalach społecznościowych posiada mnóstwo znajomych i przyjaciół. Wśród różnych zainteresowań, prawdziwą muzyczną jego pasją jest PERFECT.

tel. 607068468; TT: @dariuszbartocha

Opracował ks. Andrzej Gołębiowski sdb