Urodził się i wychował w Oświęcimiu. Od dzieciństwa był ministrantem a później lektorem w salezjańskiej parafii Miłosierdzia Bożego w Oświęcimiu na Zasolu, która jest parafią w „cieniu KL Auschwitz”, gdyż obejmuje troską duszpasterską teren byłego obozu koncentracyjnego, gdzie jego ojciec był wieloletnim zasłużonym przewodnikiem. Do powołania salezjańskiego dorastał bezpośrednio w kolebce salezjanów. W zakładzie salezjańskim odbył też asystencję. Krakowskie studia seminaryjne ukończył w Krakowie przypieczętowane pracą magisterską z teologii moralnej pt. „Obrona życia nienarodzonych w świetle polskich publikacji teologicznych w latach 1974-1989”, pisanej w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim pod kierunkiem wybitnego ks. prof. dr hab. Janusza Nagórnego. Ponieważ pedagogika zawsze stała w centrum jego zainteresowań, po święceniach kapłańskich, podjął studia pedagogiczne na Wydziale Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukończył w roku 1994 obroną pracy magisterskiej pt. „Postawy eklezjalne młodzieży z salezjańskich szkół średnich, pisanej pod kierunkiem ks. dra Antoniego Tomkiewicza. Podczas tych studiów uczęszczał również na zajęcia doktoranckie w Instytucie Teologii Pastoralnej Wydziału Teologii KUL, studiując Duszpasterstwo Rodzin. Studia te ukończył w roku 1995 zdając egzamin licencjacki. Od początku kapłaństwa związany z duszpasterstwem młodzieżowym, powołaniowym i akademickim. Był dyrektorem wspólnoty w Lublinie, postnowicjatu w Krakowie i wreszcie Zakładu Salezjańskiego w Oświęcimiu (Casa Madre). W 2011 został wybrany na urząd wikariusza inspektora. Interesuje się szczególnie systemem prewencyjnym, historią i turystyką. Prawdziwa pasja to góry, kajaki, wędkarstwo i narty.

Opracował ks. Andrzej Gołębiowski sdb

Ks. Bogusław Zawada – Ekonom inspektorialny
Urodził się Radymnie a wychował w Przemyślu w parafii św. Józefa, gdzie mieszkał w słynnym „Fortepianie”. Jednym z epizodów dzieciństwa była posługa ministranta i lektora w salezjańskiej parafii. Jednak prawdziwa pasją jego życia był i jest sport, szczególnie piłka nożna. Takie kluby jak Polna, Czarni Staniątki czy włoski Orsa Faenza wystawiały go w pierwszym składzie. Bronił również bramki w Kleryckiej Lidze Piłkarskiej, z którą kilkakrotnie zdobywał tytuły mistrzowskie i indywidualne nagrody najlepszego bramkarza. Do zgromadzenia salezjańskiego wstąpił w 1985 roku, który ONZ ogłosił jako Rok Młodzieży. Krakowskie studia przerwał na asystencję w Faenza, która od średniowiecza słynie z wyrobów ceramicznych. Do dzisiaj utrzymuje z tego okresu wiele cennych przyjaźni. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk bpa Małysiaka 11 czerwca 1994 r. Pracował w WDM, gdzie był jednym z trzech współbraci, którzy otwierali tę placówkę. Następnie administrator „Łosiówki” a od 2003 r. pełni funkcję ekonoma inspektorialnego . Swoją wiedzę poszerzał najpierw na Uniwersytecie Pedagogicznym, zakończonym napisaniem pracy która obejmowała „Terapię Psychodynamiczną”, oraz studia w Wyższej Szkole Biznesu – National – Louis University. Jest jednym z założycieli Salosu i od jego powstania nieprzerwanie pełni różne funkcje w jego zarządzie. Szczególnie w tej organizacji dał się poznać jako wspaniały organizator, przygotowując niejednokrotnie Savionalia, Ogólnopolskie czy Światowe Igrzyska Salosu, czy Mistrzostwa Europy. Ostatnio przygotował na wysokim poziomie międzynarodowy kongres ADMA, który w 2011 r. odbył się w Częstochowie. Oprócz sportu z prawdziwą pasją oddaje się robieniu limoncello a w przygotowaniu włoskiego jedzenia – specjalność makarony, może konkurować z wielkimi mistrzami światowych kuchni.

Urodził się i dzieciństwo spędził w Staniątkach. Tam również spotkał po raz pierwszy Salezjanów, którzy przybyli w to miejsce na zaproszenie krakowskiego kardynała. Do dnia dzisiejszego z sentymentem wspomina pierwszego salezjańskiego duszpasterza Staniątek, którym był ks. Henryk Badura. Obserwując posługę i świadectwo ks. Henryka i ks. Mariana Króla, będąc blisko ołtarza jako ministrant, rozpoznaje swoje powołanie. Postanawia je zrealizować w zgromadzeniu, do którego wstępuje w roku 1985. Od samego początku daje się poznać szczególnie jako dobry sportowiec, wielokrotnie zasilając kadrę seminaryjną na turniejach i rekreacjach. „Grałem jako obrońca”, tak mówi wspominając tamtą aktywność. Studia zostawia na dwa lata asystencji, którą odbywa w zakładzie w Oświęcimiu i w oratorium na Łosiówce, przy boku ks. Czesława Jabłeckiego. Zdobyte doświadczenia będzie wykorzystywał później w powierzonych mu zadaniach, które zawsze wykonuje z pasją i gorliwością. Seminarium salezjańskie kończy obroną pracy magisterskiej napisanej pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Wojciecha Życińskiego, pod tajemniczym tytułem „Pneumahagijny wymiar działalności misyjnej Kościoła w świetle encykliki Jana Pawła II Redemptoris misjo”. Święcenia kapłańskie przyjmuje z rąk legendarnego już bpa Albina Małysiaka 11.06.1994 roku. Pierwszą placówką, w której przychodzi mu pełnić salezjańską i kapłańską posługę jest Przemyśl. W latach 1994 – 2000 jest tam opiekunem Salosu i katechetą w Liceum Ogólnokształcącym nr 2, Szkole Podstawowej nr 30 i Gimnazjum nr 25. Następnie w latach 2000 – 2002, pełni posługę katechety w internacie Zakładu Salezjańskiego w Oświęcimiu. Doceniając gorliwą pracę powierzona mu zostaje w 2002 roku placówka w Pogrzebieniu, gdzie pełni posługę dyrektora i proboszcza do roku 2008. Następnie taką samą posługę pełni od 2008 roku w Krakowie na Dębnikach. Jego pasją jest nieprzerwanie sport. Interesuje się również sprawami społecznymi i życiem Kościoła. W wolnych chwilach słucha muzyki.

Opracował ks. Andrzej Gołębiowski sdb

Urodził się w 1958 roku i wychował w Kielcach, gdzie przygodę z salezjanami rozpoczął od parafii salezjańskiej Św. Krzyża. Atmosfera tego miejsca przyciągnęła go po przyjęciu Pierwszej Komunii świętej w 1967 roku, jak wielu innych chłopców do Liturgicznej Służby Ołtarza. Zdobywa w niej kolejne stopnie formacyjne od ministranta do lektora. Tamto miejsce i posługa duszpasterzy sprawiają, że decyduje się na wstąpienie do nowicjatu salezjańskiego, co ma miejsce w 1977 roku. Następnym przystankiem formacyjnym jest seminarium w Krakowie, przerwane rokiem asystencji w Oświęcimiu.
Uwieńczeniem czasu seminarium była obrona pracy magisterskiej, napisanej na Wydziale Teologii KUL pod kierunkiem ks. prof. Józefa Wilka SDB: „Zależność doświadczenia religijnego dziecka przedszkolnego od jego sytuacji rodzinnej na przykładzie doświadczenia sprawiedliwości” i święceniami kapłańskimi, które przyjął z rąk bpa Albina Małysiaka w 1985 roku.
Swoją pracę duszpasterską rozpoczął od Lublina gdzie przez rok czasu pełnił obowiązki katechety i kierownika LSO. Następnie w latach 1986 – 1989 podjął studia magistersko licencjackie na Wydziale Prawa Kanonicznego i Świeckiego KUL. Zakończone zostały uzyskaniem tytułu magistra prawa kanonicznego i obroną licencjatu napisanego pod kierunkiem O. prof. dra hab. Bronisława Zuberta OFM; „ Rada przełożonych zakonnych, powstanie i rozwój historyczny”.
Po ukończonych studiach podejmuje posługę w Seminarium na Łosiówce najpierw jako ekonom a następnie jako Administrator i odpowiedzialny za budowę nowego gmachu Seminarium. Jednocześnie pełni funkcje wykładowcy prawa kanonicznego.
Następnym etapem jest roczna praca wikariusza parafialnego w parafii na Dębnikach w latach 1996 – 1997, skąd zostaje posłany do pracy duszpasterskiej w Staniątkach. Odpowiedzialny za to dzieło, pełniąc obowiązki proboszcza Ośrodka Duszpasterskiego, przyczynia się do jego rozwoju.
Również taki sam rozwój dzieła kontynuuje w Oświęcimiu Zasolu, gdzie w latach 2004 – 2010 pełni rolę dyrektora i proboszcza parafii p.w. Miłosierdzia Bożego.
Praca duszpasterska nie przeszkadza mu w kontynuowaniu rozwoju naukowego. Jest on uwieńczony zakończeniem trzyletnich studiów doktoranckich i obroną pracy doktorskiej, napisanej na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Dokonuje się to w 2007 roku pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Stanisława Tymosza, w Katedrze Historii Źródeł Kościelnego Prawa Polskiego. Tytułem pracy jest „Eucharystia w ustawodawstwie synodalnym archidiecezji lwowskiej obrządku łacińskiego”.
Od 2010 roku pełni posługę dyrektora wspólnoty Św. Franciszka Salezego – wspólnoty inspektoratu i jednocześnie dyrektora Poligrafii Salezjańskiej. W tym samym roku został mianowany prze z Ks. Kardynała Stanisława Dziwisza sędzią w Sądzie Metropolitalnym w Krakowie. Pełni w dalszym ciągu funkcję wykładowcy Prawa Kanonicznego w naszym salezjańskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie.
Interesuje się teologią i prawem. W wolnych chwilach czyta książki i słucha muzyki

Opracował ks. Andrzej Gołębiowski sdb

Ks. Tomasz „Kiju” Kijowski, urodził się w Przemyślu 12 grudnia 1970, dzień przed wyborem towarzysza Edwarda Gierka na szefa PZPR. Na pierwszy rzut oka wydarzenia nie są ze sobą powiązane ale okazuje się, że dzieciństwo małego Tomka było szczęśliwe nie tylko dzięki wspaniałym rodzicom: Jerzemu i Alidii, ale również dzięki pomarańczom, które pojawiły się w Polsce w epoce gierkowskiej.
Od zawsze Tomek był przezywany. I z powodu odstających uszu i z powodu „głupich” kreskówek, i z powodu nazwiska. Wiele razy przez to płakał. Szybko jednak uporał się z tą traumą i dziś czasami nie wiadomo jak ma na imię ale wiadomo, że to „Kiju”.
Wielki wpływ na dojrzewającego młodzieńca mieli przemyscy salezjanie. Tam był ministrantem i lektorem; po raz pierwszy występował na deskach salezjańskiego teatru w Misterium Męki Pańskiej i Jasełkach; grał na trąbce w orkiestrze; zdzierał trampki grając w piłkę oraz jeździł na rowerówki do przemyskich fortów. U nich też wypił pierwszą kawę, którą pokochał od „pierwszego spojrzenia”.
Jednak nie salezjanom zawdzięcza zarażenie się bakcylem Bieszczad. To wychowawca, Pan Marek Parol po raz pierwszy zabrał go w te czarodziejskie góry w roku bodaj 1984. Wspomnienie tego wiatru na Połoninie Caryńskiej jest ożywczą siłą w wielu momentach życia.
Wstąpił do Zgromadzenia zaraz po maturze (1989) wiedziony przekonaniem, że „ta droga to niekończąca się, słoneczna przygoda”. Po trzech latach zauważył, że przygoda się nie kończy ale pojawiają się chmury. Polubił je jednak, gdyż Bieszczady w deszczu są prawdziwsze.
Śluby wieczyste złożył 15 września 1996 roku na Colle Don Bosco w bardzo międzynarodowym towarzystwie.
Napisał pracę magisterską prezentującą wyższość cnoty nad nakazem w jednych, niepranych spodniach.
23 maja 1998 roku, w dniu imienin swojej dawnej dziewczyny i w przeddzień uroczystości Maryi Wspomożycielki, otrzymał święcenia kapłańskie z rąk rodaka – bp. Adama Śmigielskiego.
Pierwsza i najważniejszą miłością jego życia stało się Oratorium Świętokrzyskie, gdzie pracował przez 8 lat. Tam został dziennikarzem i twórcą cyklu spotkań pod tytułem „Kto szuka ten żyje”.
W międzyczasie wrócił na 4 lata do Krakowa, gdzie w ramach grupy Gaudium, dał początek Rajdowi Pikuś, który z założenia jest turystycznym triatlonem: góry – kajaki – rowery.
Lubi Hrabala, Raz Dwa Trzy, Wolną Grupę Bukowinę, jazz. Nie bardzo rozumie i czuje postmodernistyczną sztukę. Może dlatego, że w dzieciństwie strzelał z karbidu zamkniętego w puszkach Inki. Obecny na portalach społecznościowych, gdzie bez skrępowania umieszcza swoje zwariowane zdjęcia i udostępnia wszelkie dane kontaktowe.
Myśl, która porusza go od dłuższego czasu, to zdanie: „lasciati attirare dal fascino dei posti vuoti”, co w osobistym tłumaczeniu ma się tak: „niech cię pociąga urok pustych miejsc”. Może o tym rozmawiać do rana pod warunkiem, że będzie dobre wino i makaron al dente.

Ceniony duszpasterz młodzieży, animator młodzieżowych spotkań, rekolekcjonista. Urodził się w Kielcach, gdzie do pasji salezjańskiej dorastał w oratorium świętokrzyskim, przy boku ks. Józefa Ojczyka, potem ks. Józefa Marszałka. Podstawowym atutem jego salezjańskości jest niepowtarzalny uśmiech, który jak mówią już na wejście, bez zbędnych, słów daje mu połowę sukcesu. Najbardziej jest spójny z gitarą i śpiewem, którego uczył się w szkole muzycznej z zakresu emisji głosu, zakończone dyplomem. Jednak nie poszedł w ślady kariery artystycznej, jak jego imiennik. Prawdziwym trubadurem stał się poprzez pracę i zaangażowanie w sektorze duszpastersko młodzieżowym. Już praca magisterska „Salezjański program wychowawczo-duszpasterski w kontekście sytuacji młodzieży w Polsce w latach dziewięćdziesiątych” ukierunkował jego zainteresowania. Pogłębiał je poprzez licencjat z katechetyki i studia doktoranckie na ATK w Warszawie w latach 1991 – 1994. Następnie w latach 1994 – 1998 był pierwszym dyrektorem Salezjańskiego Centrum Wychowania i Duszpasterstwa Młodzieży, powszechnie zwanym jako WDM. W tym miejscu pełnił również funkcje delegata inspektora do spraw młodzieży, a później delegata krajowego tegoż sektora. Był tym, który zapoczątkował organizację Ogólnopolskiego Forum Młodzieży. Od 2004 – 2007 pełnił funkcję wikariusza inspektora.
Następnie w latach 1998 – 2002 pogłębiał swoją specjalizację na studiach doktoranckich z Pastorale Giovanile na rzymskim UPS-ie. Zwieńczone zostały doktoratem: „Salezjański Program Wychowawczo-Duszpasterski w kontekście sytuacji młodzieży polskiej w latach dziewięćdziesiątych”. Od 2007 roku pełni funkcję rektora seminarium salezjańskiego w Krakowie. Pokolenia młodzieży wspominają graną i śpiewaną przez niego historię jak to kiedyś młodzież śpiewała. Ostatnią jego pasją jest narciarstwo, gdzie ukończył państwowy kurs instruktora narciarskiego. Interesuje się również problemami świata młodzieży, muzyką, pasjonują go góry i turystyka rowerowa.

Opracował ks. Andrzej Gołębiowski sdb

Swoje lata dziecięco-młodzieżowe spędził na Śląsku, gdzie uczył się prawdziwie dobrych obyczajów. Parafia w Woli, w której był ministrantem wychowała wiele powołań salezjańskich. Wpływ niewątpliwie miał blisko położony Zakład Salezjański w Oświęcimiu. Tam, też ks. Gabriel zetknął się jeszcze bliżej z duchowością ks. Bosko i rozeznał swoje powołanie. Pierwsze śluby zakonne złożył w 1985 roku i kontynuował swoje wykształcenie we wspólnocie junioratu, gdzie odkrył swoje zamiłowanie do języków obcych i rozpoczął naukę języka angielskiego. Posłuży on później do pełnienia posługi na stanowisku administratora w szkole języka angielskiego dla obcokrajowców De Sales English Language School w Irlandii, którą pełnił w latach1999 – 2000.
Seminarium salezjańskie ukończył obroną pracy magisterskiej na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, której tematem był: „Dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny w perspektywie ekumenicznej” i święceniami kapłańskimi, przyjętymi w 1995 roku. Widząc realizację swojego powołania w misji szkolnej kontynuował swój rozwój intelektualny, którego zwieńczeniem było uzyskanie Certificate of Proficiency in English. W swojej posłudze salezjańskiej związany był do tej pory z dwoma szkołami: Zespołem Szkół Salezjańskich w Świętochłowicach, gdzie pracował jako katecheta i nauczyciel języka angielskiego oraz Zespołem Szkół Salezjańskich w Krakowie, gdzie pracował jako dyrektor szkoły w latach 2002-2011. Kiedy na osiedlu Piastów otworzyła się możliwość przejęcia placówki szkolnej został jej pierwszym dyrektorem. Stanął również na czele nowo erygowanej wspólnoty zakonnej bł. Augusta Czartoryskiego, która posługuje w tej placówce. Swoimi pasjami i pracowitością sprawił, że zarówno Gimnazjum jak i Liceum Ogólnokształcące, są przodującymi szkołami w Małopolsce. Posiada Kurs kwalifikacyjny z zakresu organizacji i zarządzania oświatą oraz certyfikaty uprawniające do przeprowadzania egzaminów maturalnych. Od 2006 roku pełni również funkcję odpowiedzialnego za sektor szkolnictwa w Inspektorii Krakowskiej oraz reprezentuje szkoły salezjańskie w Polsce na arenie międzynarodowej uczestnicząc w pracach ekipy koordynującej działania szkół salezjańskich w Europie. Jego hobby w okresie zimowym jest jazda na nartach, a w okresie wiosenno-zimowym rekreacyjna jazda na rowerze.

Opracował ks. Andrzej Gołębiowski sdb