Duchowość salezjańska

Ksiądz Bosko był nie tylko genialnym wychowawcą i skutecznym działaczem społecznym, ale również wspaniałym przewodnikiem duchowym, który dopomógł wielu osobom osiągnąć stan świętości. Charakterystyczną cechą św. Jana Bosko była umiejętność tłumaczenia na język młodzieży prawd objawionych w Ewangelii.

Oryginalność jego duchowości nie polegała na tym, że proponował on pewne „duchowe nowości”, ale na tym, że praktykom od wieków istniejącym w Kościele nadawał nowe znaczenie. Salezjańska Duchowość Młodzieżowa określana jest poprzez sześć aspektów:

  1. Duchowość codzienności – chodzi o to, aby w swoim codziennym życiu, bez uciekania się do nadzwyczajnych środków i metod odkrywać obecność Boga i możliwość spotkania z Nim. Chodzi o ewangeliczny sposób patrzenia na rzeczywistość by widzieć ją głębiej (tak jak Jezus), by odkrywać swoje życie jako wspaniałą przygodę wpisaną w Boży plan istnienia wszechświata.
  2. Duchowość przyjaźni z Jezusem – umieć przeżywać swoją wiarę jako spotkanie z Jezusem jako Nauczycielem i Źródłem życiowej mocy. W praktykach religijnych: modlitwie, Bożym Słowie, sakramentach doświadczać Jego obecności i pomocy.
  3. Duchowość komunii z Kościołem – widzieć w Kościele nie tyle instytucję, co środowisko swojego życia znaczone relacją bliskości Boga i bliźniego.
  4. Duchowość pobożności Maryjnej – widzieć w Maryi wzór zawierzenia Bogu i źródło szczególnej pomocy w trudnościach.
  5. Duchowość radości i optymizmu – rodząca się z pozytywnego patrzenia na rzeczywistość, ufności wobec Boga i drugiego człowieka oraz odkrywania sensu wspaniałego daru życia.
  6. Duchowość odpowiedzialnej służby – umiejętność dzielenia się pięknem życia z innymi w sposób roztropny i odpowiedzialny poprzez wzajemne przychodzenie sobie z pomocą tym „darem jaki każdy posiada”.