BYLI WYCHOWANKOWIE KSIĘDZA BOSKO I CÓREK MARYI WSPOMOŻYCIELKI WIERNYCH
CONFEDERAZIONE MONDIALE DEGLI EXALLIEVI ED EXALLIEVE DI DON BOSCO E DI MARIA AUSILIATRICE – EX. DB, EX – FMA
stowarzyszenie świeckich, katolicka organizacja o zasięgu światowym

Notatki:

Byli wychowankowie salezjanów i salezjanek są skupieni w dwóch odrębnych organizacjach.

Wycinek statutu BWS z Oświęcimia:
Cele stowarzyszenia:

• zachowywanie i pomoc w pogłębianiu zasad wychowania katolickiego i obywatelskiego, nabytego w dziele salezjańskim
• łączenie byłych wychowanków i wychowanek salezjańskich i zacieśnianie między nimi więzi przyjacielskich poprzez udzielanie sobie wzajemnej pomocy materialnej i moralnej
• krzewienie ducha św. Jana Bosko w rodzinach i społeczeństwie, a przede wszystkim organizowanie form pomocy dla młodzieży biednej przez fundowanie dla niej stypendiów w szkołach salezjańskich i wyszukiwanie odpowiednich stanowisk pracy, zwłaszcza we własnych zakładach
• moralne i materialne wspieranie dzieła św. Jana Bosko
• organizacja wypoczynku wakacyjnego dla młodzieży i dzieci.

CÓRKI BOŻEGO ZBAWICIELA
HIJAS DEL DIVINO SALVADOR – HDS
instytut zakonny żeński na prawie diecezjalnym

CÓRKI KRÓLOWANIA MARYI NIEPOKALANEJ
DAUGHTERS OF THE QUEENSHIP OF MARY – DQM
instytut świecki żeński na prawie diecezjalnym

Notatki:

Zgromadzenie założył salezjanin-misjonarz. Członkinie Instytutu pracują w dwóch diecezjach Tajlandii, w 7 wspólnotach.

CÓRKI MARYI WSPOMOŻYCIELKI WIERNYCH
ISTITUTO FIGLIE DI MARIA AUSILIATRICE – FMA
instytut zakonny żeński na prawie papieskim

Notatki:

Zgromadzenie zostało zatwierdzone 5 sierpnia 1872. W tym dniu 11 pierwszych sióstr złożyło śluby zakonne. Powstało, jako żywy pomnik wdzięczności Maryi Wspomożycielce.

Córki Maryi Wspomożycieli popularnie nazywane są salezjankami. Tak jak salezjanie zajmują się wychowaniem chłopców, salezjanki wychowują dziewczęta: ubogie, z warstw ludowych.

Salezjanki pracują w 89 krajach świata. Do Polski przybyły w 1922 r. W naszym kraju salezjanki prowadzą szkoły podstawowe, zawodowe, licea, przedszkola, domy dziecka. Jest ich ponad 400.

CÓRKI NAJŚWIĘTSZYCH SERC JEZUSA I MARYI
HIJAS DE LOS SAGRADOS CORAZONES DE JESÚS Y MARIA – HH SS CC
instytut zakonny żeński na prawie papieskim

Notatki:

Pierwsze zgromadzenie zakonne założone przez salezjanina. 7 maja siostry obchodziły 100 lecie powstania.

Bł. Ligi Variara, wysłany w 1894 roku na misje, trafił do kolumbijskiej wioski Aqua di Dios. Wioskę tę zamieszkiwali trędowaci. Wśród dziewcząt, którym posługiwał jako kapłan odkrył powołania zakonne. Młode dziewczyny z Aqua di Dios nie mogły zrealizować pragnienia o życiu zakonnym, gdyż albo chorowały na trąd, albo pochodziły z rodzin zakażonych. Ks.Variara, wybrał 7 kandydatek, które miały służyć Bogu i ludziom pod opieką serca Jezusa i Maryi Wspomożycielki. Idee założenia nowego zgromadzenia poparł arcybiskup Bogoty, oraz ówczesny generał ks. M. Rua.

Obecnie Zgromadzenie wyszło z Aqua di Dios i rozwija swą działalność dla dobra młodzieży na terenach misyjnych. Pracuje na terenie 23 diecezji, w: Kolumbii, Ekwadorze, Boliwii, Wenezueli. Są również wśród Kiwarosów w Wikariacie Apostolskim w Mendenez. Od 1964 dzięki poparciu papieża Pawła VI Zgromadzenie posiada prawa papieskie. Przez 70 lat istnienia nie zabrakło im nigdy nowicjuszek.

NOWA PIEŚŃ
CANÇǍO NOVA
stowarzyszenie wiernych

Notatki:

Cançăo Nova jest międzynarodowym ruchem świeckich zaangażowanych w ewangelizację przede wszystkim poprzez środki społecznego przekazu, założonym w 1978 roku przez 12 młodych ludzi pod kierunkiem ks. Jonasa Abiba, salezjanina. Ruch bazuje na artykule 45 papieskiego dokumentu “Evangeli Nuntiandi”, który nawołuje do wykorzystania środków społecznego przekazu w ewangelizacji.

Siedziba ruchu znajdująca się w Cachoeira Paulista (Brazylia), z biegiem lat się rozwinęła, stając się prawdziwym centrum mieszkalnym, wyposażonym w różne struktury służące ewangelizacji – “Dom Joăo Hipólito de Moraes”, mogący pomieścić 7 tysięcy osób, zakątek “Mojego Pana” z 4 tys. miejsc i salę “Săo Paulo” na 70 000 miejsc. 3 listopada 2008 roku Watykan zatwierdził “Cançăo Nova” jako stowarzyszenie wiernych.

OCHOTNICY KSIĘDZA BOSKO
VOLONTARI CON DON BOSCO – Volontari CDB
stowarzyszenie powszechne kościelne męskie wiernych świeckich

OCHOTNICZKI KSIĘDZA BOSKO
ISTITUTO SECOLARE VOLONTARIE DI DON BOSCO – VDB
instytut świecki żeński na prawie papieskim

Notatki:

Początki Instytutu sięgają roku 1910, kiedy to pierwsze czternaście dziewcząt – wychowanek salezjańskiego oratorium w Turynie – wyraziło pragnienie i wolę głębszego zjednoczenia się z duchem i posłannictwem św. Jana Bosko, realizowanym w warunkach życia świeckiego.

Po okresie przygotowań, 20 maja 1917 r. zawiązało się stowarzyszenie pod nazwą „Zelatorki Maryi Wspomożycielki”. 1919 r. w obecności ks. Rinaldiego 7 dziewcząt złożyło pierwszą profesję.

Po śmierci księdza Rinaldiego w roku 1931 nastąpił prawie 10 – letni kryzys.
Odnowa stowarzyszenia nastąpiła po ogłoszeniu przez papieża Piusa XII konstytucji apostolskiej „Provida Mater Ecclesia” (rok 1947).

W 1959 r. zmienia się nazwa Stowarzyszenia na aktualną: Ochotniczki Księdza Bosko.

31 stycznia 1971 r. kardynał Pellegrino, arcybiskup Turynu, erygował Instytut na prawie diecezjalnym. W tym samym roku Stolica Apostolska zatwierdziła na okres próbny pierwsze Konstytucje. 21 lipca 1978 r. Instytut otrzymał aprobatę papieską. 14 maja 1990 r. Stolica Apostolska ostatecznie zatwierdziła tekst Konstytucji.

W Polsce Instytut istnieje od roku 1972.
Ochotniczki Księdza Bosko obecnie żyją w 52 krajach na całym świecie. Na koniec roku 2003 było nas 1324. W Polsce jest nas 40.

SALEZJANIE KSIĘDZA BOSKO
SALESIANI DI DON BOSCO – SDB
instytut zakonny klerycki na prawie papieskim

Notatki:

Dane liczbowe z roku 2002.

W pracy wychowawczej salezjanie stosują wypracowany przez ks. Bosko system prewencyjny. Jego filarami są: rozum, religia, miłość. Wysiłki wychowawcze zmierzają do uformowana uczciwego człowieka i dobrego chrześcijanina.

Wymiar misyjny stanowi fundamentalny element charyzmatu salezjańskiego. Na misjach pracuje 126 polskich salezjanów w 37 krajach.

SALEZJANIE WSPÓŁPRACOWNICY
ASSOCIAZIONE COOPERATORI SALESIANI – CC SS
stowarzyszenie publiczne wiernych

Notatki:

Są organizacją katolicką, która żyje i działa zgodnie z duchem św. Jana Bosko w społeczeństwie i Kościele na rzecz wychowania młodzieży.

Członkowie Stowarzyszenia są nauczycielami, katechetami, wychowawcami, animatorami ruchów kościelnych, trenerami sportowymi, działaczami społecznymi, aktywnymi rodzicami a także księżmi diecezjalnymi, których zafascynowała postać Księdza Bosko.

Obok działalności wychowawczej umacniają swoją wiarę w życiu sakramentalnym oraz poprzez spotkania poświęcone duchowości, zaprogramowane przez Stowarzyszenie.

Salezjanie Współpracownicy żyją swoją wiarą we własnej rzeczywistości świeckiej tzn. mają swoje naturalne rodziny i tożsamość zawodową.

Biorąc natchnienie z apostolskiego programu księdza Bosko odczuwają żywą jedność z innymi członkami Rodziny salezjańskiej. Po bratersku i w zjednoczeniu angażują się w to samo posłannictwo młodzieżowe i ludowe. W sposób odpowiedni do swoich warunków i konkretnych możliwości, pracują dla dobra Kościoła i społeczeństwa.

Bycie Salezjaninem Współpracownikiem jest powołaniem na całe życie.

SALEZJANKI OBLATKI SERCA JEZUSA
SALESIANE OBLATE DEL SACRO CUORE DI GESU’ – SOSC
instytut zakonny żeński na prawie papieskim

Notatki:

Jako młody biskup, ks. Cognata dostrzegł, że w jego diecezji jest wielu biednych ludzi potrzebujących pomocy. By im pomóc zabiegał o wsparcie ze strony zgromadzeń zakonnych. Kiedy go nie znalazł postanowił założyć nowe zgromadzenie.

Siostry prowadzą: żłobki, przedszkola, oratoria dla dziewcząt, opiekują się dziewczętami w czasie wolnym od zajęć szkolnych, prowadzą domy dla młodych matek.
Siostry służą pomocą biskupom i proboszczom w niesieniu pomocy najuboższym.

Siostry pracują w 28 diecezjach włoskich i na misjach w Boliwii.

SALEZJAŃSKIE STOWARZYSZENIE KOBIET
ASOCIACIÓN DAMAS SALESIANAS – ADS
stowarzyszenie prywatne kościelne wiernych świeckich

SIOSTRY JEZUSA MŁODZIEŃCA
IRMAS DE JESÚS ADOLESCENTE – IJA
instytut zakonny żeński na prawie diecezjalnym

Notatki:

Hasło sióstr: „Wszystko dla wszystkich”
Patroni: Jezus Młodzieniec i Maryja z Nazaretu

Siostry prowadzą 11 domów zakonnych, na terenie 6 brazylijskich diecezji.

SIOSTRY KATECHETKI MARYI NIEPOKALANEJ I WSPOMOŻYCIELKI WIERNYCH
CATECHIST SISTERS OF MARY IMMACULATE AND HELP OF CHRISTIANS – SMI
instytut zakonny żeński na prawie diecezjalnym

Notatki:

Celem adoracji jest wypraszanie potrzebnych łask misjonarzom i ich pracy, budowanie swojej i wiernych pobożności. Owocem tej adoracji są liczne powołania i nawrócenia.

Siostry dziś pracują nie tylko w Indiach, ale i w: Niemczech, Włoszech, Stanach Zjednoczonych, Tanzanii, Zairze.

SIOSTRY MARYI WSPOMOŻYCIELKI WIERNYCH
SISTERS OF MARIA AUXILIATRIX

Notatki:

„Sisters of Maria Auxiliatrix” zostały założone przez ks. salezjanina – ks. M. C. Antony’ego, który w dniu 13 maja 1976 roku z grupą czterech dziewcząt zapoczątkował Pobożny Związek, angażujący się na polu opieki i działań społecznych. Charyzmat SMA jest wyrażony w mottcie: “Zaopiekować się ubogimi i opuszczonymi dziewczętami”.

Ks. Schoolz, salezjanin, z którym współdziałał ks. M.C. Antony, wsparł młodego kapłana. Powstała wspólnota pomocy dla młodych kobiet, opuszczonych w sytuacji ubóstwa, pochodzących z Vyasarpadi, w prowincji Tamil Nadu, w Indiach południowych.

Po śmierci założyciela, 23 stycznia 1990 r., inspektor prowincji Chennai – ks. Vincent Durairaj mianował ks. Rozario Krishnaraja kościelnym Asystentem Pobożnego Związku.

“Sisters of Maria Auxiliatrix” stały się zgromadzeniem na prawie diecezjalnym w 1999 r. po zatwierdzeniu przez bpa Jamesa Masilamony Arula Dasa, arcybiskupa Madrasu i Mylapore. Jego następca, bp Malayappan Chinnappa, sdb, zatwierdził Konstytucje, po ich weryfikacji w świetle Nauki Kościoła, co miało miejsce 15 grudnia 2005 r.

Obecnie jest 110 “Sisters of Maria Auxiliatrix” w 23 wspólnotach siedmiu diecezji Indii. Niektóre ze wspólnot współpracują z salezjanami. Główna działalność SMA to nauczanie formalne i nieformalne ubogich dzieci, ewangelizacja, praca w sierocińcach i dziennych ośrodkach pomocy. “Sisters of Maria Auxiliatrix, zaangażowane na płaszczyźnie społecznej, “pracują w sieci z innymi instytucjami z terenu i ze środowisk wiejskich.

SIOSTRY MIŁOŚCI
CARITAS SISTERS OF MIYAZAKI – CSM
instytut zakonny żeński na prawie diecezjalnym

Notatki:

Ks. Cavoli, salezjanin, gdy przyjechał do Japonii, zorganizował koło panienek wywodzących się z gorliwych katolickich rodzin. Potem przerodziło się ono w Konferencję św. Wincentego Zajmowało się biednymi, chorymi i opuszczonymi staruszkami miasta. Władze zleciły im również zorganizowanie ochronki dla dzieci pracownic. Powstanie nowych dzieł, skłoniło ks. Cavoli do założenia zgromadzenia zakonnego zajmującego się najbardziej potrzebującymi.

Podczas wojny siostry poszły do pracy na roli. Robiły przedmioty codziennego użytku i tak przetrwały trudny okres. Po wojnie w 1949 roku otrzymały zatwierdzenie reguł przez Stolice Apostolską, a dom generalny przeniosły do Tokio. Pracują również w Korei, Boliwii, Brazylii.

W Japonii i Korei są liczniejsze od Salezjanek.

SIOSTRY MISJONARKI MARYI WSPOMOŻYCIELKI
MISSIONARY SISTERS OF MARY HELP OF CHRISTIANS – („Ferrandine”) MSMHC
instytut zakonny żeński na prawie papieskim

Notatki:

Na terenie Assam w Indiach, podczas drugiej wojny światowej, niektóre Salezjanki postanowiły zorganizować z niewiast miejscowych nowe zgromadzenie zakonne.

Ludność tych obszarów (od Brahmaputry po Himalaje) posługuje się ponad 100 językami. Nie docierała tam praca misjonarzy z Europy. Powstał, więc pomysł zorganizowania „miejscowych” sióstr, które znali języki, zwyczaje lokalne.

Siostry prowadzą ochronki dla dzieci, szkoły parafialne, ambulatoria, sierocińce dla małych dzieci.

Misjonarki uczą dziewczęta prac domowych (szycie, gotowanie), prowadzą dla nich kursy przedmałżeńskie. Dziewczęta takie przebywają w domach sióstr.
Misjonarki wiele podróżują: przenoszą się z miejsca na miejsce podczas długich i uciążliwych wędrówek.

SIOSTRY SŁUŻEBNICZKI NIEPOKALANEGO SERCA MARYI
SISTERS SERVANTS OF THE IMMACULATE HEART OF MARY – SIHM
instytut zakonny żeński na prawie diecezjalnym

Notatki:

Gdy Salezjanie objęli okręg misyjny w Indiach, odczuli potrzebę rak kobiecych. Ks. Geatano Pasotti w 1937 położył fundament pod nową rodzinę zakonną. Pomocą służyły mu dwie salezjanki, z których jedna została przełożoną generalną, a druga mistrzynią nowicjatu.

Zadaniem nowego zgromadzenia było prowadzenie na misjach szkół parafialnych. Biskup Caretto, na terenie którego diecezji siostry pracują, powiedział o nich: „zakonnice te są salezjankami w sercu i żyją duchem wspomożycieli i księdza Bosko”.

Instytut posiada 109 członkiń, prowadzą 27 domów zakonnych, pracują w 4 diecezjach.

SIOSTRY ZWIASTUNKI PANA
SUORE ANNUNCIATRICI DEL SIGNORE
Congregazione religiosa di diritto diocesano

Notatki:

Synod w Szanghaju polecił katechetkom, żyjącym w swoich domach by złączyły się w kongregację diecezjalną służącą misji, jeśli chcą złożyć prywatny ślub czystości. Gdy bł. L. Versiglia wrócił do diecezji Shin-Chor, zorganizował w zakładzie prowadzonym przez Salezjanki trzyletni kurs katechetyczny. Z uczestniczek pragnął mieć siostry pracujące w jego diecezji. Przygotował zarys reguł, w oparciu o działające w Szanghaju instytuty, oraz w oparciu o Konstytucje Salezjanek. Śmierć męczeńska bp Versiglia i ks.Caravario, przerwała proces tworzenia nowej Rodziny zakonnej.

Następca zmarłego męczennika, bp Ignacy Canazei otrzymał z Rzymu w 1936 roku pozwolenie na otwarcie nowicjatu dla zgromadzenia Sióstr Zwiastunek z Shin-Chor.

Siostry nie maja swoich kaplic, by swoim przykładem zachęcać parafian do udziału w codziennej Mszy Świętej.

Niektóre z nich poszły do pomocy ks. Geatano Nicosia, do ośrodka trędowatych w Coloane koło Macao.

Siostry skupione są w 5 wspólnotach.

STOWARZYSZENIE MARYI WSPOMOŻYCIELKI
ASSOCIAZIONE DI MARIA AUSILIATRICE – ADMA
stowarzyszenie kościelne publiczne wiernych

Notatki:

Powołane do życia przez księdza Bosko w Bazylice Wspomożycielki w Turynie, aby stanowić część integralną Zgromadzenia Salezjańskiego.

Stowarzyszenie krzewi nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i Maryi WW, w formach aprobowanych przez Kościół, tak w kulcie sprawowanym prywatnie jak i publicznie

W 1989 Przełożony Generalny Salezjanów przyjął Stowarzyszenie do Rodziny Salezjańskiej.

ŚWIADKOWIE ZMARTWYCHWASTAŁEGO
TESTIMONI DEL RISORTO IN CAMMINO VERSO IL 2000 – TR 2000
ruch kościelny

Notatki:

Członkowie Ruchu

• to wspólnota wierzących pragnąca żyć w sposób pogłębiony radością Zmartwychwstania
• chcą tworzyć wspólnotę, na wzór tej, która Jezus stworzył uczniami w Emaus: słuchająca słowa, łamiąca chleb, radująca się obecnością Pana
• praktykują rozważanie Via Lucis, Lectio Divina
• przechodzą czteroetapową formację
• prowadzą wolontariat pomagający potrzebującym: „Volontari per il mondo”
• zabiegają o uświęcenie w swym uświęcenie w powołaniu: starają się być coraz lepszymi w tym miejscu gdzie ich Pan postawił: w rodzinie, pracy, społeczeństwie
• zabiegają o to by inni ludzi również doświadczyli radości paschalnej

Formacja:

1. rozważanie paschy Jezusa na podstawie Nowego Testamentu
2. przyswajanie aspektów duchowo-teologicznych Paschy
3. osobiste przeżywanie zbawczych wydarzeń paschalnych, tak by zasymilować je do życia codziennego
4. praktyka Lectio Divina

UCZNIOWIE
THE DISCIPLES
instytut świecki

Notatki:

The Disciples albo Świecki Instytut Ks. Bosko jest męskim i żeńskim kościelnym stowarzyszeniem publicznym, które powstało w Indiach w 1973 roku z inicjatywy salezjanina – ks. Josepha D’Souzy. W 1983 roku do sióstr dołączyli bracia. 21 kwietnia 2000 roku diecezja Ambikapur uznała ich jako instytut świecki.

Uczniowie, czerpiąc inspirację z ewangelicznego fragmentu, w którym mowa jest o misji, jaką Jezus powierza 72 uczniom, oddają się głoszeniu Ewangelii, od nauki katechizmu do opieki nad chorymi i posługi na rzecz biednych. Dzisiaj jest ich 400, znajdują się w 44 diecezjach Indii i w 6 we Włoszech.

WSPÓLNOTA POSŁANNICTWA KS. BOSKO
COMMUNITY OF THE MISSION OF DON BOSCO – CMB

ZGROMADZENIE SIÓSTR ŚWIETEGO MICHAŁA ARCHANIOŁA

Notatki:

Zgromadzenie Sióstr św. Michała Archanioła, zwanych popularnie “siostrami michalitkami”, zostało założone pod koniec XIX wieku przez błogosławionego ks. Bronisława Markiewicza i Służebnicę Bożą Matkę Annę Kaworek. W 1956 roku rodzące się Zgromadzenie otrzymało Dekret pochwalny od Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, zatwierdzony przez Kongregację ds. Zakonników, zaliczający je w poczet zgromadzeń na prawie papieskim.

Siostry michalitki łączą postawę kontemplacyjnego uwielbienia z czynną miłością apostolską realizowaną w pracy wychowawczej, katechetycznej, charytatywnej i społecznej, w duszpasterstwie parafialnym i na misjach. Podstawą życia sióstr są dwie zasady: “Któż jak Bóg” i “Powściągliwość i praca”. Zgromadzenie, kierowane obecnie przez siostrę Natanaelę Bednarczyk, liczy około 300 sióstr pracujących w Polsce, na Białorusi, Ukrainie, Niemczech, Francji, Kamerunie i Włoszech.

ZGROMADZENIE SIÓSTR ZMARTWYCHWSTANIA
CONGREGAZIONE DELLE SUORE DELLA RESURREZIONE
zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym

ZGROMADZENIE ŚWIĘTEGO MICHAŁA ARCHANIOŁA
CONGREGAZIONE DI SAN MICHELE ARCANGELO
zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym

Notatki:

„Któż jak Bóg”, „Powściągliwości i praca”: hasła duchowości.
Oprócz Patrona Zgromadzenia czczą w szczególny sposób Matkę Bożą, Św. Józefa i Św. Stanisława Kostkę.

Michalici chcą prowadzić skromny styl życia. Powściągliwość dotyczy wymiaru: duchowego, umysłowego i fizycznego. Wyrzekają się używania alkoholu i tytoniu, w duchu ekspiacji i ubóstwa zakonnego, jak również ze względów wychowawczych i społecznych.
W sposobie życia upodabniają się do ubogich rodzin danej okolicy.

Za cel swego posłannictwa obierają dzieci i młodzież opuszczoną oraz do ludzi w środowiskach, gdzie ze względu na zagrożenia dla życia chrześcijańskiego działanie wymaga więcej odwagi i zaparcia siebie.

Dzieła apostolskie
Zgromadzeni prowadzi różnego rodzaju posługi apostolskie:

• wychowanie dzieci i młodzieży, zwłaszcza najbiedniejszej i osieroconej
• duszpasterstwo ze szczególnym uwzględnieniem ludzi materialnie i religijnie zaniedbanych
• rekolekcje i misje ludowe
• misje zagraniczne
• działalność wydawnicza
• budzenie i pielęgnowanie powołań kapłańskich i zakonnych
• inne aktualne dzieła miłosierdzia chrześcijańskiego

Bł. B. Markiewicz założył również żeńską gałąź zgromadzenia Zgromadzeniu Sióstr św. Michała Archanioła (Michalitki).